Kibice byli najlepsi

Rafał Musioł
Jak na derby przystało piłkarze Górnika (białe stroje) i Polonii walczyli na murawie nie przebierając w środkach
Jak na derby przystało piłkarze Górnika (białe stroje) i Polonii walczyli na murawie nie przebierając w środkach FOT. Mikołaj Suchan
Górnik Zabrze - Polonia Bytom 2:0

Przed meczem Górnika z Polonią powietrze na Roosevelta było wprost przesycone elektrycznością, i nie miało to nic wspólnego z włączaniem jupiterów. Już na długo przed pierwszym gwizdkiem sędziego, na szczelnie wypełnionych trybunach panowała atmosfera, która na długo zapadnie w pamięci nie tylko piłkarzy. 18 tys. fanów gospodarzy i 1,5 tys. sympatyków gości tworzyło wyjątkowy spektakl. Nic więc dziwnego, że oba zespoły wyszły na murawę z poczuciem wyjątkowości.

Jednak, gdy derby już się rozpoczęły magia prysła: spotkanie stało niestety na kiepskim poziomie. Najważniejszy był więc wynik, a ten był korzystny dla Górnika, który dzięki temu zmniejszył stratę dzielącą go od bezpiecznej strefy tabeli, ale nadal okupuje w niej ostatnie miejsce.

Przebieg I połowy meczu, gdyby udało się wyłączyć doping kibiców, mógłby stać się recepturą na środek nasenny. Wolne tempo akcji, mnóstwo chaosu i niecelnych podań, a także paraliżujący piłkarzy, a widoczny gołym okiem stres były głównym składnikiem sobotniej piłkarskiej "uczty". Letarg przerwały jedynie dwa uderzenia piłki: w poprzeczkę - po strzale Przemysława Pitrego z 35 m, i w słupek - za sprawą Rafała Grzyba. Ten drugi miał przed sobą otwartą drogę do bramki zabrzan, bo obrońcy z tajemniczego powodu rozbiegli się na boki, uderzył zgodnie z podręcznikiem, ale szczęście było po stronie Michala Vaclavika. Już po meczu okazało się, że była to pierwsza i jedyna szansa polonistów, a te kilka centymetrów było różnicą decydującą o zwycięstwie bądź porażce.

O tym, co działo się w szatni gospodarzy, wiedzą tylko sami zainteresowani, goście zapewne kwadrans przerwy spędzili spokojnie, z poczuciem dobrze wykonanej roboty. Być może jednak właśnie to samozadowolenie okazało się zgubne, bo już po niespełna kwadransie II połowy było po wszystkim.

Najpierw Adam Banaś w dość ekwilibrystyczny sposób wykończył akcję, której początkiem był rzut rożny, a nieco później Dawid Jarka - który w pierwszej odsłonie jednych kibiców rozbawił, a innych doprowadził do białej gorączki nie trafiając w piłkę w sytuacji niemal sam na sam z bramkarzem - pokonał Michala Peskovicia, gdy ten rozpaczliwie odbił piłkę samobójczo trafioną przez Petera Hrickę. Napastnik Górnika niemal eksplodował z radości, natomiast słabość byto-mian uwidoczniła się od tego momentu niczym pod szkłem powiększającym. Ekipa Jurija Szatałowa nie była już w stanie zrobić rywalom żadnej krzywdy, bo za każdym razem jej graczom brakowało albo wzrostu, albo precyzji podania, albo wiary w powodzenie ataku.

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie