Radni z Sosnowca przeciw ustawie dekomunizacyjnej. Ulica Kruczkowskiego zostaje

Tomasz Szymczyk
W Sosnowcu istnieje ulica Leona Kruczkowskiego
W Sosnowcu istnieje ulica Leona Kruczkowskiego
Udostępnij:
Radni Sosnowca przeciw ustawie dekomunizacyjnej. Komisja Samorządności Rady Miejskiej w Sosnowcu negatywnie zaopiniowała zmianę nazwy ulicy Kruczkowskiego, który kiedyś tutaj mieszkał.

W Sosnowcu podczas ostatniej sesji Rady Miejskiej przegłosowano niemal wszystkie przygotowane uchwały, zmieniające nazwy ulic w ramach dekomunizacji. Teraz okazało się, że stolica Zagłębia zdekomunizować ma również Leona Kruczkowskiego, pisarza i dramaturga, ale też posła na Sejm i członka Rady Państwa PRL. Przygotowana uchwała dotycząca zmiany ulicy Kruczkowskiego na ulicę malarki Jadwigi Maziarskiej nie zyskała jednak pozytywnej opinii radnych Komisji Samorządności, podobnie jak projekt dotyczący zniesienia Kruczkowskiego jako patrona SP nr 32 w Sosnowcu-Kazimierzu Górniczym, gdzie pisarz mieszkał w latach 1926-1933. Uczył wówczas chemii i fizyki w szkole w Maczkach.

– W mojej ocenia nie ma to znaczenia. Te rzeczy trzeba rozpatrywać w kontekście ustawy. Takie argumenty, jak związek postaci z danym miastem, pojawiają się w większej liczbie przypadków – odpowiada Tomasz Gonet z Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej katowickiego oddziału IPN. – Nazwę ulicy Kruczkowskiego kilka tygodni temu zmieniono chociażby w sąsiedniej Dąbrowie Górniczej.

– Powinniśmy wysłać pismo do IPN-u z zapytaniem, dlaczego Kruczkowski jest objęty takim zapisem. Leon Kruczkowski w Sosnowcu pracował przez siedem lat, nie był wówczas członkiem partii komunistycznej. W kampanii wrześniowej walczył w stopniu oficerskim, wojnę spędził w oflagu i potem jak wielu innych wybitnych polskich pisarzy tworzył również w okresie PRL-u. Powinniśmy wyrazić protest przeciwko tej paranoi, jaką jest ta zmiana – apelował radny Janusz Kubicki, który niedawno zawiesił swoje członkostwo w klubie radnych PO.

Ostatecznie projekt uchwały dotyczący zmiany nazwy ulicy Kruczkowskiego nie otrzymał pozytywnej opinii. Za zmianą nazwy głosowało tylko dwóch radnych, co oznacza, że przeciwnicy zdekomunizowania Kruczkowskiego znaleźli się również w klubie radnych PiS, których na posiedzeniu komisji było trzech.

Pozytywnej opinii komisji nie uzyskał również projekt uchwały dotyczący zniesienia patrona SP nr 32. Uchwały – choć bez pozytywnych opinii – znajdą się teraz w programie sesji nadzwyczajnej Rady Miejskiej, która ma się odbyć 18 lipca.

Nierozstrzygniętą kwestią w sprawie dekomunizacji w Sosnowcu jest wciąż sprawa ronda Gierka. Miasto przeprowadziło w tej sprawie konsultacje społeczne, w których wzięło udział 12 765 osób. Aż 97,2 procent z nich było za upamiętnieniem urodzonego w Porąbce I sekretarza KC PZPR na terenie Sosnowca.

CZYTAJ KONIECZNIE
DEKOMUNIZACJA W SOSNOWCU: RONDO GIERKA POZOSTAJE

– Wyniki konsultacji przekazane zostaną wojewodzie, który podejmie decyzję w tej sprawie – mówi Rafał Łysy, rzecznik prasowy Urzędu Miejskiego w Sosnowcu.

Wszystkie decyzje o zmianach, podjęte przez samorządowców na podstawie Ustawy dekomunizacyjnej, muszą wejść w życie najpóźniej 2 września tego roku.

CZY RONDO GIERKA POWINNO POZOSTAĆ?

Wspaniały Maluch Toma Hanksa w najdrobniejszych detalach

Znasz język śląski? Dopasuj słowa do opisu

Wielka woda 1997. Zobacz niezwykły dokument multimedialny, który przygotowaliśmy z okazji 20-rocznicy wydarzeń z lipca 1997 roku. Archiwalne filmy, zdjęcie i teksty. Zachęcamy, by oglądać w trybie pełnoekranowym komputera.

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Dołącz do nas na Twitterze!

Codziennie informujemy o ciekawostkach i aktualnych wydarzeniach.

Obserwuj nas na Twiterze!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Wideo

Komentarze 5

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

L
Leszek
NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę art. 1 Ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (Dz.U. RP z 2016 r. poz. 744).
Edward Gierek (1913-2001) – działacz komunistyczny, I sekretarz Komitetu Centralnego komunistycznej PZPR w l. 1971-1980.

Urodził się 6 stycznia 1913 r. w Porąbce, pow. Będzin. W 1923 r. wyemigrował do Francji, gdzie pracował jako górnik. W 1931 r. został członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej – podległej Międzynarodówce Komunistycznej (Kominternowi) z siedzibą w Moskwie. W 1934 r. został wydalony do Polski za udział w strajku. W 1937 r. wyjechał do Belgii. Tam działał w Komunistycznej Partii Belgii (belgijskiej sekcji Kominternu). Tam też spędził wojnę – działając w komunistycznej konspiracji.
Powrócił do kraju w 1948 r. W latach 1948-1949 działał w aparacie Komitetu Centralnego PPR i – po przemianowaniu partii komunistycznej na PZPR – w aparacie KC PZPR. W latach 1949-1954 był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, które w tym czasie zostały przemianowane przez komunistów na Stalinogród. W l. 1954-1956 był kierownikiem Wydziału Przemysłu Ciężkiego KC PZPR.
W latach 1956-1964 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR, a jednocześnie – w l. 1957-1970 – I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1970 uczestniczył w odsunięciu od władzy Władysława Gomułki. Został wtedy I sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1976 r. do 1980 przywództwo w partii komunistycznej łączył z funkcją członka rady Państwa PRL i – w latach 1971-1981 – z członkostwem w Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Jednocześnie od czasów stalinowskich aż do roku 1980 zasiadał w sejmie PRL.
Konsekwentnie budowano w propagandzie komunistycznej obraz Gierka jako „dobrego gospodarza” i „ojca narodu”. W rzeczywistości jego działania wpisywały się we wszystkie ułomności w pełni podporządkowanej państwu i partii komunistycznej gospodarki nakazowo-rozdzielczej. W ciągu kilku lat doprowadziły do pogłębiającego się kryzysu gospodarczego. Jego wynikiem były protesty społeczne, tłumione przy użyciu sił aparatu represji. Gierek ponosi pełną odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów oraz za całokształt działalności komunistycznej władzy przeciw wolnościom obywatelskim i prawom człowieka.
Podczas jego rządów w 1975 r. do konstytucji PRL dodano zapisy o kierowniczej roli komunistycznej PZPR i o sojuszu z ZSRS. Na arenie międzynarodowej, zgodnie z oczekiwaniami władz Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, posłusznie realizował priorytety polityki Związku Sowieckiego.
Po powstaniu NSZZ „Solidarność” jako skompromitowany przywódca partii komunistycznej został zmuszony do ustąpienia. W lipcu 1981 r. usunięto go z PZPR jako współodpowiedzialnego za kryzys gospodarczy. W okresie rządów W. Jaruzelskiego został internowany.
Edward Gierek zmarł 29 lipca 2001 r. w Cieszynie.
L
Leszek
NAZWY DO ZMIANY - ul. Gierka Edwarda

W ocenie Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nazwa powyższa powinna zostać zmieniona jako wypełniająca normę art. 1 Ustawy o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego przez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej (Dz.U. RP z 2016 r. poz. 744).
Edward Gierek (1913-2001) – działacz komunistyczny, I sekretarz Komitetu Centralnego komunistycznej PZPR w l. 1971-1980.

Urodził się 6 stycznia 1913 r. w Porąbce, pow. Będzin. W 1923 r. wyemigrował do Francji, gdzie pracował jako górnik. W 1931 r. został członkiem Francuskiej Partii Komunistycznej – podległej Międzynarodówce Komunistycznej (Kominternowi) z siedzibą w Moskwie. W 1934 r. został wydalony do Polski za udział w strajku. W 1937 r. wyjechał do Belgii. Tam działał w Komunistycznej Partii Belgii (belgijskiej sekcji Kominternu). Tam też spędził wojnę – działając w komunistycznej konspiracji.
Powrócił do kraju w 1948 r. W latach 1948-1949 działał w aparacie Komitetu Centralnego PPR i – po przemianowaniu partii komunistycznej na PZPR – w aparacie KC PZPR. W latach 1949-1954 był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach, które w tym czasie zostały przemianowane przez komunistów na Stalinogród. W l. 1954-1956 był kierownikiem Wydziału Przemysłu Ciężkiego KC PZPR.
W latach 1956-1964 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR, a jednocześnie – w l. 1957-1970 – I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1970 uczestniczył w odsunięciu od władzy Władysława Gomułki. Został wtedy I sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR. Od 1976 r. do 1980 przywództwo w partii komunistycznej łączył z funkcją członka rady Państwa PRL i – w latach 1971-1981 – z członkostwem w Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. Jednocześnie od czasów stalinowskich aż do roku 1980 zasiadał w sejmie PRL.
Konsekwentnie budowano w propagandzie komunistycznej obraz Gierka jako „dobrego gospodarza” i „ojca narodu”. W rzeczywistości jego działania wpisywały się we wszystkie ułomności w pełni podporządkowanej państwu i partii komunistycznej gospodarki nakazowo-rozdzielczej. W ciągu kilku lat doprowadziły do pogłębiającego się kryzysu gospodarczego. Jego wynikiem były protesty społeczne, tłumione przy użyciu sił aparatu represji. Gierek ponosi pełną odpowiedzialność za brutalne tłumienie protestów oraz za całokształt działalności komunistycznej władzy przeciw wolnościom obywatelskim i prawom człowieka.
Podczas jego rządów w 1975 r. do konstytucji PRL dodano zapisy o kierowniczej roli komunistycznej PZPR i o sojuszu z ZSRS. Na arenie międzynarodowej, zgodnie z oczekiwaniami władz Komunistycznej Partii Związku Sowieckiego, posłusznie realizował priorytety polityki Związku Sowieckiego.
Po powstaniu NSZZ „Solidarność” jako skompromitowany przywódca partii komunistycznej został zmuszony do ustąpienia. W lipcu 1981 r. usunięto go z PZPR jako współodpowiedzialnego za kryzys gospodarczy. W okresie rządów W. Jaruzelskiego został internowany.
Edward Gierek zmarł 29 lipca 2001 r. w Cieszynie.

źródło: ipn.gov.pl/
D
Dana
Zawsze to była tu bieda i zawsze ciężko się żyło , a Gierek dużo dla ludzi zrobił i tyle
G
Gierek
Sosnowiec zawsze był czerwony .... zawsze
J
Jaś
Narzucenie ustawą obowiązku zmian nazw ulic lekceważy mieszkańców i ich samorządy. Mieszkańcy i wybrane przez nich RM powinny decydować o ewentualnych zmianach. Tak powinna postawić sprawę Metropolia!
Więcej informacji na stronie głównej Dziennik Zachodni
Dodaj ogłoszenie