Nasza Loteria SR - pasek na kartach artykułów

Książka na weekend: „Żyć szybko”. Los, przypadek, przeznaczenie, rozpamiętywanie przeszłości. I pytania, które nie dają spokoju

Monika Krężel
Monika Krężel
Brigitte Giraud, „Żyć szybko”, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2024, stron 222, przekład: Dorota Malina
Brigitte Giraud, „Żyć szybko”, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2024, stron 222, przekład: Dorota Malina Fot. Monika Krężel
Któż z nas nie rozpamiętywał przeszłości? Kto doświadczając tragedii, nagłej starty bliskiej osoby, nie zastanawiał się setki razy nad tym, co do tego doprowadziło? Może los, może przeznaczenie albo przypadek? I najważniejsze pytanie – czy dało się tego uniknąć? Brigitte Giraud, autorka książki „Żyć szybko” wraca do tragedii sprzed 20 lat, gdy w wypadku motocyklowym zginął jej mąż. Czy doszłoby do tragedii, gdyby ona do niego zadzwoniła? Co by było, gdyby światło na skrzyżowaniu nie zmieniło się na czerwone?

„Żyć szybko” to książka opowiadająca o zwyczajnym życiu francuskiej rodziny z Lyonu. Małżeństwo ma syna, interesującą pracę (wydają książki, piszą artykuły, współpracują z gazetami), rodzinę, znajomych i marzenia o własnym domu. Niby nic szczególnego na ich wspólnej drodze się nie dzieje. Gdy nagle, tuż przed przeprowadzką do nowego domu, w wypadku drogowym ginie Claude. Brigitte, która w pierwszych miesiącach po tragedii czuje się tak, jak gdyby oglądała świat przez szybę, zaczyna drobiazgowo analizować wszystko to, co - jej zdaniem - doprowadziło do tragedii.

Autorka w książce stawia mnóstwo pytań, rozpamiętuje, dopytuje, analizuje, łączy fakty, wraca do wydarzeń sprzed miesięcy, tygodni i dni przed tragedią. Bo one wszystkie „złożyły” się na wypadek jej męża. Claude uwielbiał jazdę na motorze, ale w dniu wypadku jechał na motorze brata Brigitte. Czy zginąłby, gdyby brat Brigitte nie wprowadził do garażu w ich nowym domu, swojej nowoczesnej maszyny? Czy Claude pożyczyłby motor, gdyby wiedział, że nie musi odbierać syna ze szkoły? Czy żyłby nadal, gdyby w ten czerwcowy dzień 1999 roku zamiast pięknej pogody była plucha? I przede wszystkim – czy gdyby światło na skrzyżowaniu nie zmieniło się z żółtego na czerwone, to Claude byłby nadal z nimi?

Brigitte opowiada własną, ale uniwersalną historię. Kto utraciwszy bliską osobę nie wracał do czasów sprzed tragedii, nie rozpamiętywał wydarzeń, szukał winnych, zbierał dane, które miały odpowiedzieć na pytanie – dlaczego? Autorka delikatnie maluje obraz życia sprzed tragedii może nie zdając sobie sprawy z tego, że wraz z opisaniem własnej historii, pomogła wszystkim tym, którzy stawiają sobie podobne pytania. Pytania, które nie dają nikomu spokoju.

Książka otrzymała Nagrodę Goncourtów 2022. Polecam!

od 7 lat
Wideo

echodnia Drugi dzień na planie Ojca Mateusza

Dołącz do nas na Facebooku!

Publikujemy najciekawsze artykuły, wydarzenia i konkursy. Jesteśmy tam gdzie nasi czytelnicy!

Polub nas na Facebooku!

Dołącz do nas na X!

Codziennie informujemy o ciekawostkach i aktualnych wydarzeniach.

Obserwuj nas na X!

Kontakt z redakcją

Byłeś świadkiem ważnego zdarzenia? Widziałeś coś interesującego? Zrobiłeś ciekawe zdjęcie lub wideo?

Napisz do nas!

Polecane oferty